Logopeda
dla dzieci
Zaburzenia mowy u dzieci
Z roku na rok rośnie liczba dzieci z wadami wymowy, czyli tzw. dyslalią.
Częsty jest również opóźniony rozwój mowy oraz niepłynność mówienia.
Najbardziej popularnym rodzajem dyslalii jest sygmatyzm, zwany seplenieniem.
To nieprawidłowa realizacja głosek takich jak: [ s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż, ś, ź, ć, dź ].
Kolejną powszechnie spotykaną wadą jest rotacyzm, zwany reraniem.
Obejmuje niewłaściwą realizację głoski [ r ] i dotyczy głównie dzieci po piątym roku życia.
Inne zaburzenia dotyczyć mogą takich głosek jak: [ f- w, t- d, k- g, l, ch ] oraz pozostałych, zniekształcanych rzadziej.
Często wady te nie wynikają z indywidualnego tempa rozwoju dziecka i wymagają prowadzenia terapii logopedycznej.
Okresy rozwoju mowy
Różne źródła podają, że dziecko rejestruje dźwięki z otoczenia już w życiu płodowym.
- Noworodek w 1 miesiącu życia płaczem sygnalizuje swoje potrzeby.
- W 2 i 3 miesiącu życia pojawia się głużenie, niemowlę wydaje dźwięki takie jak: [ ga, aga, gha ].
- Około 6 miesiąca dziecko zaczyna gaworzyć, powtarza ciągi sylabowe jak: [ ba- ba, ma- ma, ta- ta ].
Lepiej rozumie mowę, reaguje na ton głosu.
- Pod koniec 1 roku życia potrafi wypowiedzieć kilka prostych słów.
- 2 rok życia to czas burzliwego rozwoju mowy; typowa jest lawina słów.
Pod koniec tego okresu maluch buduje proste, krótkie zdania.
- Okres przedszkolny to rozwój możliwości językowych, wzbogacanie słownictwa, poznawanie form gramatycznych,
prowadzenie dialogów.
- Dziecko trzyletnie wymawia zwykle takie głoski jak: [ p- b, m- n, w- f, t- d, ch, ń, k- g, l ] oraz [ ś, ź, ć, dź ].
- Dziecko czteroletnie dodatkowo potrafi wymówić tzw. głoski syczące [ s, z , c, dz ].
- Dziecko pięcioletnie i starsze przeważnie wymawia jeszcze głoski najtrudniejsze, jak: [ sz, ż, cz, dż, r ].
Najczęstsze przyczyny wad wymowy:
- niemowlęcy sposób połykania
- brak pionizacji języka
- nieprawidłowy zgryz
- zaburzenia toru oddechowego
- okresowe zaburzenia słuchu
- problemy emocjonalne
TERAPIA
Często wady wymowy łączą się w późniejszym okresie życia z trudnościami w czytaniu i pisaniu.
Korekcja zaburzeń artykulacji jest dość prosta. Zajęcia prowadzone są na ogół w formie zabawy i
sprawiają małemu pacjentowi przyjemność. Jedynym warunkiem skuteczności terapii jest systematyczny trening.
W warunkach domowych można stosować bardzo proste ćwiczenia, które rozwijają mowę dziecka i poprawiają sprawność warg,
języka oraz sposób oddychania. Poniżej zamieszczono kilka przykładów ćwiczeń i zabaw.
Część pierwsza - zabawy oddechowe:
- Robienie baniek mydlanych.
- Dmuchanie na wiatraczki, chorągiewki, piórka.
- Dmuchanie na kartki papieru trzymane przed ustami.
- Nadmuchiwanie: balonów, zabawek z ceraty, piłek plażowych, papierowych torebek.
- Gra na instrumentach typu: flet, trąbka, harmonijka.
- Próby gwizdania np. na psa.
- Zdmuchiwanie domków z kart, zbudowanych wspólnie z rodzicami.
- Chuchanie na szybę, lusterko, dłonie.
- Zdmuchiwanie podczas spaceru dmuchawców, liści.
- Przedmuchiwanie małych chrupek, lekkiej piłeczki po blacie stolika.
Część druga - zabawy z buzią:
- Nabieramy powietrze nosem, wypuszczamy ustami.
- Robimy ryjek świnki, a potem uśmiech (wargi zaciśnięte).
- Robimy ryjek świnki, potem uśmiech, ale z wyszczerzonymi zębami.
- Otwieramy szeroko usta i próbujemy podnieść język za górne zęby.
- Przesuwamy język między zębami.
- Nagryzamy język zębami.
- Naśladujemy galopującego konika.
- Pijemy napoje przez słomkę.
- Żujemy gumę do żucia.
- Gryziemy twarde owoce.
- Parskamy i naśladujemy otaczające nas dźwięki.
Część trzecia- zabawy grafomotoryczne:
- Darcie starej gazety.
- Formowanie w piasku, mące, lepienie pierogów.
- Wkładanie mniejszych pudełek, klocków do większych.
- Układanie puzzli.
- Rysowanie mazakiem.
- Malowanie palcami, dłonią zanurzoną w farbce po starych gazetach.
- Formowanie z plasteliny, masy solnej, modeliny.
- Nawlekanie na nitkę makaronu.
- Kolorowanie obrazków.
- Rysowanie szlaczków.
Część czwarta- ćwiczenia ruchowe:
- Chodzenie na stopach osoby dorosłej, po jej śladach, do tyłu.
- Zabawy na czworakach - chodzimy jak pieski.
- Zabawy z piłką: podrzucanie, chwytanie, toczenie, kopanie.
- Bujanie się na koniku.
- Skoki w miejscu, podskoki, przeskoki przez przeszkody.
- Odgniatanie własnym ciałem śladów na śniegu.
- Jazda na sankach.
- Turlanie się po śniegu.
- Rytmiczny taniec ze stukaniem piętami o podłogę, uderzaniem dłońmi po udach.
- Zabawy w wodzie, na basenie.
- Zabawy w "Berka", "Ciuciubabkę", "Chowanego".
- Podbijanie balonika.
- Zabawa w "Ciepło- zimno".
- Stanie, a później skoki na jednej nodze.
MIŁEJ ZABAWY I ZAPRASZAM NA TERAPIĘ.
Cena:
Kto przyjmuje?
Logopeda mgr Bożena Labus czytaj więcej
Jak umówić się na wizytę?
Telefonicznie lub osobiście zobacz szczegóły